Eric Janssen kijkt terug op het eerste Europacup-avontuur van Dynamo (deel 1: wat aan de wedstrijden vooraf ging)

In een tijd waarin er, als gevolg van de coronapandemie, helaas nauwelijks of geen actueel sportnieuws te melden valt, blikken we met oud-betrokkenen terug op memorabele momenten uit de geschiedenis van Dynamo Heren-1. Met hen kijken we terug naar bijzondere wedstrijden en/of behaalde titels.

Draisma Dynamo

Loting

In het seizoen 1985-1986 eindigde het eerste herenteam van Dynamo als vierde in de eredivisie. Dit betekende dat de club zich voor het eerst in de clubhistorie plaatste voor Europees volleybal in het daarop volgende seizoen. In de zomer van 1986 was de loting in Brussel. Eric Janssen was erbij. “Jan Willem Muller, destijds onze teammanager, secretaris van Dynamo Ton van Dijck, verslaggever van de Nieuwe Apeldoornse Courant Ronald Woudenberg en ik stapten met z’n vieren in een auto en reisden af naar de Belgische hoofdstad”, vertelt Janssen, destijds aanvoerder van het team. “Tijdens de loting kwam het Turkse Galatasaray SK uit de koker. Op zaterdag 1 november moesten we in Istanbul spelen, zeven dagen later stond de return in Apeldoorn gepland.”

Een hoop te regelen

Voor het eerst Europa in, en dan gelijk naar Turkije. “Een hele uitdaging, want we waren natuurlijk nog niets gewend. Er diende vooraf heel wat geregeld te worden”, weet Janssen zich nog te herinneren. “Uiteraard reisdocumenten en een hotel, maar ook allerlei medische zaken. Onze verzorgers, Joop Wijker en Rob van den Berg, namens zelfs contact op met de medische staf van Ajax.” De Amsterdamse voetbalclub had niet lang daarvoor ook in Turkije gespeeld en keerde niet geheel ongeschonden (met maag- en darmproblemen) terug naar Nederland. Naar aanleiding daarvan werd er zelfs een medisch advies geschreven. “Rob en Joop maakten zich zorgen om onze gezondheid, en daarom werd niets aan het toeval overgelaten.”

Ook destijds hadden de spelers van Heren-1 gewoon een studie of baan naast het volleyballen. “Omdat er in die tijd niet dagelijks op Istanbul werd gevlogen waren we meerdere dagen onderweg”, vertelt de aanvoerder van destijds. “Op donderdag vertrekken en op zondag weer terug in Nederland. En de werkende spelers binnen de selectie moesten uiteraard vragen of ze een paar dagen vrijaf konden krijgen. Een aantal werkgevers reageerden spontaan om alle niet-gewerkte dagen als bijzonder verlof aan te merken. Sommigen kregen gewoon twee dagen vrij.”

Eindelijk naar Turkije

Op donderdag 30 oktober vertrok de ploeg met KLM-vlucht TK 906 naar Istanbul.

“Ik weet nog dat we op de heenreis een vertraging hadden van zo’n vier uur, maar dat had uiteraard geen invloed op de sfeer binnen de ploeg”, aldus Janssen. “Met de bus reden we vervolgens naar hotel waar we incheckten. Onze trainer/coach, Abe Meininger, verzorgde ’s avonds nog een lichte training.”

“Omdat we een extra dag in Istanbul verbleven hadden we op vrijdag, behalve voor het afwerken van een training, ook nog wat tijd om een trip te maken naar een aantal bekende toeristische plekken in de stad”, vervolgt Janssen. Het team bezoekt die dag onder meer de beroemde Aya Sophya, en de eveneens de enorme Bazaar van Istanbul. De vrijdagavond werd in het hotel afgesloten met de wedstrijdbespreking.

Morgen in deel II: de wedstrijd in Turkije

Tekst: Teun Zijp || Foto: Teun Zijp

Ontvang een melding bij nieuwe berichten

Wij beschermen je privacy en delen je persoonsgegevens uitsluitend met derden die deze service mogelijk maken. Lees onze privacyverklaring.

Dit bericht heeft 3 reacties

  1. Henk Bonestroo

    Hallo Erik met Henk Bonestroo wat een leuk stukje jammer dat ik er niet bij kon zijn maar wat heb ik een mooie tijd bij Dynamo gehad met heren 1 dit vergeet ik nooit jammer dat er een hoop mensen er niet meer zijn, dit doet pijn verder een mooie tijd groeten Erik het ga je goed

  2. Jan Willem Muller

    Morgen zal het “opsluiten” in de kleedkamer wel aan de orde komen denk ik.

  3. Ron

    En de buikloopdanseressen……

Geef een antwoord