In memoriam – Saakje Boermans

“Midden jaren zeventig. Volleybalvereniging SV Dynamo beschikt aan de Morellenlaan inmiddels over een eigen hal waarin getraind wordt en wedstrijden worden gespeeld, de Dynamohal. Er is echter één klein probleem: de hal van Dynamo heeft (nog) geen kantine. Maar voor elk probleem is een oplossing. Niet ver weg, aan de Deventerstraat, is een bruin café genaamd ’t Veerhuis. Daar kun je na een training of wedstrijd ook wel een drankje drinken of een hapje eten. Café Biljart ’t Veerhuis is het domein van een vrouwelijke kastelein: Saakje Boermans. Zo maakt Dynamo kennis met Saakje, en Saakje kennis met Dynamo.”
Bovenstaande tekst was de opening van het artikel in het Businessmagazine van voorjaar 2015. Boven het artikel stond: Trouwe supporter en vrijwilligster: Saakje Boermans.

Je kunt hier een bericht achterlaten voor de nabestaanden. (Tekst gaat verder na de foto).

Saakje Boermans
 
Deze tekst vertelt direct veel, misschien wel alles over Saakje. Hoe ze in contact kwam met Dynamo en hoe zij op hoge leeftijd nog altijd zeer betrokken was. In de oude Dynamohal aan de Morellenlaan, pal tegenover haar woonhuis, hing in de hoofdentree een groot bord met daarop de tekst: ‘
Dynamo, je blijft eraan kleven, voor heel je leven’. Ook die regel was volledig van toepassing op Saakje. Sinds haar kennismaking in de jaren zeventig tot aan de laatste dag van haar leven was ze zeer betrokken bij Dynamo. Sterker nog: ze was Dynamo! Wie Dynamo zei, noemde in één adem Saakje. Of Moeke, voor degenen die al wat langer bij de club rondlopen.
 
Nadat ‘t Veerhuis moest wijken voor nieuwbouw, start ze een nieuw café: ‘De Rustende Jager’. Zodra ze daar de deuren opent komen de volleyballers van Dynamo ook weer bij haar over de vloer. In eerste instantie voor een drankje, maar zodra bekend wordt dat je er ook prima kunt eten… Zelfs de spelers van het Nederlands team krijgen er lucht van! Wanneer ze in Apeldoorn zijn schuiven ook zij regelmatig aan in ‘De Rustende Jager’. Eind jaren tachtig, ze is dan al zestig, maakt ze nog één keer een transfer: ze verkast naar ‘De Tol’. Daar zet ze er op 63-jarige leeftijd een punt achter. Genoeg horeca.
 
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. In 1991 vraagt bestuurslid Eppo van Tongeren aan Saakje of zij niet achter de bar wil komen staan van het dan gerealiseerde clubhuis. Behalve dat ze geen ‘nee’ kan zeggen trekt haar liefde voor Dynamo haar over de streep. Ze zwaait er vanaf dan de scepter, verzorgt de inkoop, draait bardiensten en kookt niet zelden voor de spelers van Heren-1. En is er een oefenwedstrijd en de tegenstander wil eigenlijk ook wel mee-eten? Geen probleem, dan kookt ze toch gewoon de dubbele hoeveelheid! En ’s avonds verlaat ze als laatste de hal. Nadat eerst het clubhuis is schoongemaakt en het geld in de kassa is nageteld.
 
Wanneer de businessclub een eigen ruimte krijgt (eerst achter de vouwwand in het clubhuis, later gevolgd door het honk buiten op de parkeerplaats), treedt Saakje daar op als gastvrouw en verzorgt er de drankjes. In het clubhuis wordt het een beetje te druk, maar bij de businessclub gaat het niet om snelheid maar om de gezelligheid. Ze is er helemaal op haar plek en houdt er veel leuke contacten aan over. Dat blijft ze doen tot de club in 2008 afscheid neemt van de Dynamohal en verhuist naar het gloednieuwe Omnisportcentrum. Op je tachtigste stoppen met werken, dat lijkt toch een mooi moment…
 
Maar dan ken je Saakje niet en zij zichzelf misschien ook wel niet. Ze kan maar geen afscheid nemen en staat een tijdje later alweer bij wedstrijden van Heren-1 achter de bar in de VIP-lounge van Omnisport. Buiten het Omnisportcentrum verzorgt ze nog bardiensten bij de tennisclub en het Denksportcentrum en ook rijdt ze patiënten van het Gelreziekenhuis van hun kamer naar de kerkdiensten en weer terug.
 
Een aantal jaren geleden was het niet meer verantwoord dat ze zelf auto reed. Ze moest daardoor een behoorlijk stuk vrijheid in te leveren. Het betekende dat ze niet langer verder kon met sommige van haar werkzaamheden. Maar bij Dynamo kon ze gewoon niet stoppen. Totdat halverwege maart al het volleybal werd stilgelegd, zette ze nog voor elke vrijdagtraining koffie voor Heren-1. En bij thuiswedstrijden verkocht ze aanvankelijk consumptiemunten. Later trad ze op als gastvrouw voor de scheids- en lijnrechters. En vervolgens bekeek ze de wedstrijdenVanaf haar ‘eigen’ plekje, hoog in de tribune. Maar ook de uitwedstrijden bezocht ze trouw. Met een vast groepje supporters. Vaste prik: verzamelen bij Saakje thuis aan de Morellenlaan. Slechts heel zelden ontbrak ze, er moest wel iets heel bijzonders zijn, wilde Saakje een wedstrijd laten schieten.
 
Wanneer de nationale teams in Omnisport speelden, liet de Nevobo standaard een kaartje voor Saakje klaarleggen. Ook bij de atletiek was zij een graag geziene gast. Jaarlijks mocht ze samen met een introducé plaatsnemen op de hoofdtribune bij het NK indoor. Heel speciaal was haar band met volleybalscheidsrechters. De één nam zelfgebakken koekjes voor haar mee, de ander een suikerbrood uit Friesland. Zelfs bij uitwedstrijden gebeurde dit. Want ook dan was Saakje er toch wel… Tijdens een wedstrijd van Heren-1 in Rijswijk stapte een scheidsrechter zelfs eens eerst even de tribune op om Saakje de hand te schudden alvorens hij op zijn scheidsrechtersstoel plaatsnam. Ze koesterde een boekje waarin diverse scheidsrechters een paar mooie woorden hadden geschreven aan Saakje. Ze wist niet precies meer bij welke gelegenheid ze het had gekregen, en ze kon alle handschriften ook niet allemaal meer even goed ontcijferen. Maar uit de woorden spraken veel waardering. Ze zeggen alles over hoe geliefd zij was en is.
 
In 2007 antwoordde Saakje op de vraag wat voor haar het hoogtepunt was in alle jaren Dynamo: “Eigenlijk zoveel. Al die kampioenschappen en de feesten daarna. Maar wat er voor mijzelf toch bovenuit stak, was dat ik in 2004 in Orpheus voor een volle zaal werd uitgeroepen tot Apeldoorns vrijwilliger van het jaar. En dat ik daarvoor een mooie trofee in ontvangst mocht nemen. Dat is toch de kroon op het werk. (…) Ik heb het altijd met veel liefde gedaan.”
 
Omdat ook Dynamo haar wilde eren, riep de vereniging in 2008 een nieuwe prijs in het leven, die voor ‘Vrijwilliger van het jaar’. De eerste keer ging deze prijs naar Saakje. En als blijvende herinnering voor haar enorme inzet en betrokkenheid kreeg deze trofee de naam ‘Saakje Boermans Trofee’. Waarmee haar naam tot in de eeuwigheid aan Dynamo verbonden blijft!

Moeke was 91 jaar oud, we zullen haar vreselijk gaan missen!

Ontvang een melding bij nieuwe berichten

Wij beschermen je privacy en delen je persoonsgegevens uitsluitend met derden die deze service mogelijk maken. Lees onze privacyverklaring.

Deze post heeft 20 reacties

  1. Hannie

    Wat een mooie memoriam, wat zullen we haar erg missen😭😭

    1. Aad Kok

      Wat een prachtige woorden. Bedankt voor al die jaren jouw warme welkomst in de sporthal als ik kwam fluiten.
      Bedankt voor jouw enthousiasme, rust zacht lieve Saakje en sterkte voor de nabestaanden Aad en Francisca Kok

  2. Marc Bloemhard

    Lieve Saakje,
    Het is al gezegd. Ook voor de scheidsrechters was je een vaste baken bij de wedstrijden bij Dynamo, maar ook bij vele andere wedstrijden.
    Dank dank dank voor de vele keren dat je me warm ontvangen hebt. De lieve woorden voor en na de wedstrijden en het enthousiasme waarmee je me die vele keren begroette iedere keer als wij elkaar tegenkwamen gedurende vele jaren. Juist door jou was het altijd fijn om van Rotterdam naar Apeldoorn te rijden.

    Marc Bloemhard

  3. Jan van de Kooi

    Saakje,
    Zoals ik nooit de gestapelde glazen witte wijn op een maandagavond In de Carnaby Pub zal vergeten zal ook jij nog wel eens in mijn gedachten voorbij komen.
    Bijzonder mooi mens!

  4. Dirk Sparidans

    Als speler van Dynamo kon ik altijd rekenen op de lieve glimlach en de aandacht van Saakje. Toen ik later als speler terugkeerde in het Omnisport.. nog steeds hetzelfde: aandacht en een lieve glimlach. Vanuit mij nu die aandacht voor jou, Saakje. Rust zacht. Je naam zal voor altijd verbonden zijn aan Dynamo en voor mij aan de prachtige tijd die ik ik in het Omnisport heb mogen meemaken.

  5. George Janssen

    Ook voor mij, verzorger van ZVH /Ortec Nesselande, heeft ze meerdere keren een bord smakelijke pasta vol geschept, voor haar geen verschil tussen dynamo of een tegenstander als er gegeten moest worden. Deze soort mensen met een gouden hart zijn helaas zeldzaam en nu is er dus weer één minder. Graag wil ik haar familie als ze die had, en de hele vereniging Dinamo condoleren en veel sterkte wensen met het overlijden van deze bijzondere vrouw en supporter.

  6. Edwin Grotenhuis

    Geconditioneerd en heel veel sterkte gewenst voor met name de familie

  7. Wieke

    Ah… gecondoleerd! Wat een mooi stukje. Zelf ook warme herinneringen aan ‘Saakje achter de bar’ aan de Morrellenlaan. Sterkte met dit verlies! Hartelijke groet, Wieke

  8. Peter Sprenger

    Een hele fijne en bijzondere vrouw. Mijn herinneringen liggen meer in de beginfase. Ook toen was Saakje niet weg te denken. Voor iedereen altijd een vriendelijk woord. Ook als ik haar wel eens jaren later even tegen kwam. Heel veel sterkte met het verlies voor alle nabestaanden en goede vrienden van Saakje. Prachtig dat zij door de vrijwilligersprijs zo in ere wordt gehouden.

  9. Monique Linthorst - van Reij

    Vanaf de eerste dag dat wij lid werden van de Vrienden van Dynamo was Saakje aanwezig. Zij hoorde erbij ook tijdens onze gezellige uitstapjes. Wat zal Saakje gemist worden. Rust zacht Saakje, bedankt voor alle goede zorgen.

  10. Corry vd Linden

    Lieve Saakje, bedankt voor alle goede zorgen! Je lieve woorden en altijd welgemeende belangstelling. Rust zacht. Familie gecondoleerd en sterkte met dit verlies.

  11. Nicole van der Mark

    In de 9 jaren die ik voor Dynamo heb mogen spelen, eerst aan de Morellenlaan en daarna in het Omnisport, was er geen jaar zonder Saakje. Altijd tijd voor een praatje.
    Heel veel sterkte voor de familie, vrienden en de Dynamo familie.

  12. Rob van den Berg

    Smaakje een onverzettelijke vrouw. Ik ontmoette haar tijdens het dynamo kersttournooi om in de rustende jager te eten.Kwam bij haar thuis vaak om de sleutel op te halen van de hal. Ze gaf hem zelden af en deed zelf de deur open en het alarm er af. Vaak mee in de bus naar uitwedstrijden. Koffie verzorgen op de vrijdagmiddag voor heren 1. Nooit meer de app Saakje met de koffie voor de training aanwezig zijn. Smaakje heeft een plaats verdiend in de hemel.We zullen haar missen. Rob van den Berg. Verzorger heren 1

  13. Koerdien

    Saakje,
    dank je wel voor de vele jaren dat je mij en de collega’s gastvrij hebt ontvangen bij een wedstrijd van Dynamo. We zullen je allen missen. Rust zacht.
    Familie, vrienden en Dynamo familie heel veel sterkte met dit verlies.

  14. Frans Loderus

    Saakje was simpel gezegd ‘n lieve vrouw met ‘n warm hart!
    Altijd gastvrij, en in dienst van anderen.
    Haar glimlach en hartelijkheid spraken voor zich.
    sv Dynamo in het bijzonder, en volleybal minnend Nederland gaan haar ontzettend missen!
    Sterkte gewenst aan allen.
    Frans Loderus.

  15. Wim Rooijakkers

    Lieve Saakje,
    Het kan niet genoeg gezegd worden: Je was een onafscheidelijk deel van SV Dynamo. Niet alleen als supporter, maar vooral als gastvrouw met een uitnodigende lach, een vriendelijke blik en met altijd een passend welkomstwoordje voor iedereen. Maar vooral voor de officials voor en na elke wedstrijd, ongeacht de uitslag, je was er voor ons! Je zag ons en sprak met ons bij Dynamo, maar ook bij vele andere wedstrijden waar jij aanwezig was.
    Heel veel dank voor de vele keren dat je me warm ontvangen hebt en mij een gevoel van welkom gaf. De lieve en empatische woorden zal ik zeker gaan missen. Jouw familie en alle anderen die voor jou dierbaar waren: gecondoleerd en veel sterkte met dit grote verlies. We missen jou Saakje, rust zacht!
    Wim Rooijakkers

  16. Norman van Luyck

    Als ik als jurylid aan Saakje denk, dan zie ik iemand met het hart op de goede plaats, zonder daar mee te koop te willen lopen. Altijd in dienst om de scheidsrechters, lijnrechters en juryleden een warm welkom te bezorgen. Wat een mooi mens is de (Dynamo)-familie ontvallen.

    Allemaal veel sterkte met dit verlies.

    Norman van Luyck

  17. Leen Quartel

    Dag lieve Moeke
    Mijn eerste herinnering aan jou waren de lekkere varkenshazen met pepersaus bij de Tol.
    Heerlijk waren die😜
    Daarna altijd veel contact met je gehad en gehouden.
    Wat heb jij veel voor Dynamo gedaan!
    Rust zacht en veel sterkte gewenst voor de familie.

  18. Jan Kloosterboer

    “Wil je koffie?”‘ was steevast het eerste contact met Saakje, als ik als lijnrechter bij de officials-tafel kwam. Gastvrijheid ten top!
    “Wat wil je drinken?” was steevast de vraag na de wedstrijd. Alle bestellingen duidelijk genoteerd op een briefje. Punctualiteit ten top!
    Een geweldig mens is gestorven, maar zal altijd in mijn herinnering blijven.
    Mijn condoleances voor de familie en sterkte de komende tijd.

Geef een reactie